Demir ile İlgili Atasözleri Nelerdir? Bir Sonbahar Gününde Öğrendiğim Hayat Dersleri
Kayseri’de yaşamanın bana kattığı en büyük alışkanlıklardan biri, her şeyi uzun uzun düşünmek oldu. Özellikle akşamları Erciyes’in silueti ufukta belirirken elime defterimi alır, gün boyunca yaşadıklarımı satırlara dökerim. Bazı günler sıradan geçer, bazı günler ise yıllar sonra bile unutamayacağım kadar derin izler bırakır.
Bugün anlatacağım hikâye de tam olarak böyle bir günün hikâyesi. İçinde hayal kırıklığı da var, umut da. Kırgınlık da var, yeniden ayağa kalkma cesareti de. En önemlisi ise demir ile ilgili atasözlerinin hayatın içinde nasıl anlam kazandığını fark ettiğim unutulmaz bir sonbahar günü var.
Demir ile İlgili Atasözleri Nelerdir?
Türk kültüründe demir, dayanıklılığın, emeğin ve zamanında hareket etmenin sembolü olarak görülür. Bu nedenle birçok atasözünde yer alır. En bilinen demir ile ilgili atasözlerinden bazıları şunlardır:
Demir tavında dövülür.
Bir işin doğru zamanda yapılması gerektiğini anlatır. Fırsatlar kaçırıldığında aynı sonucu almak zorlaşır.
İşleyen demir ışıldar.
Sürekli çalışan, kendini geliştiren ve üretken olan insanların değer kazandığını ifade eder.
Demir nemden, insan gamdan çürür.
Üzüntünün ve sıkıntının insan üzerinde yıpratıcı etkiler bıraktığını anlatır.
Bu atasözlerini yıllardır duyardım. Fakat onların gerçek anlamını bir sonbahar günü yaşayarak öğrendim.
Eski Sanayi Yolunda Başlayan Hikâye
Geçen yılın sonbaharında kendimi oldukça kötü hissediyordum. Üniversiteden mezun olalı birkaç yıl olmuştu. Hayatımın tam istediğim yerde olmadığını düşünüyordum.
Defterime sürekli aynı şeyleri yazıyordum:
“Daha iyisini yapabilirdim.”
“Daha cesur olmalıydım.”
“Belki de çok geç kaldım.”
İnsan bazen kendi düşüncelerinin içinde kayboluyor. Ben de o günlerde tam olarak öyleydim.
Bir cumartesi sabahı dedem beni aradı.
“Gel biraz yanıma uğra.”
Sesindeki sıcaklık bile moralimi yükseltmişti.
Öğleden sonra Kayseri’nin eski sanayi bölgesine yakın küçük atölyesine gittim. Çocukluğumun büyük kısmı orada geçmişti. Kapıyı açar açmaz demir kokusu, yağ kokusu ve eski günlerin hatıraları beni karşıladı.
Dedem yıllardır demir ustalığı yapmıştı. Yaşı ilerlemiş olsa da hâlâ bazı küçük işler alıyordu.
Atölyenin köşesinde duran örsü görünce çocukluğum aklıma geldi. Bir zamanlar bana devasa görünen o demir parçası hâlâ yerindeydi.
Yorgunluğumu Fark Eden İlk İnsan
Dedem yüzüme dikkatle baktı.
“Canın sıkkın.”
Bu kadar kısa ve net.
Bazen insanın içinde sakladığı şeyleri en hızlı fark eden kişiler, onu en çok sevenler oluyor.
Bir süre sustum.
Sonra içimde ne varsa anlattım.
Başaramadığımı düşündüğüm şeyleri…
Kaçırdığım fırsatları…
Kendimi başkalarıyla kıyaslamaktan yorulduğumu…
Konuşurken boğazım düğümlendi.
Çünkü bazı duygular sesli söylendiğinde daha ağır geliyor.
Dedem sessizce dinledi.
Sonra ocaktaki demiri gösterdi.
“Bak evlat, demir tavında dövülür.”
İlk anda sıradan bir atasözü gibi geldi.
Ama devam etti.
“Zamanı gelen işi ertelemeyeceksin. Ama zamanı gelmeyen iş için de kendini parçalamayacaksın.”
O an içimde bir şeylerin yer değiştirdiğini hissettim.
Belki de hayatımın tamamen yanlış gitmediğini ilk kez düşündüm.
Demir Tavında Dövülür: Kaçırdığımı Sandığım Fırsatlar
Eve döndüğümde uzun süre bu atasözü üzerine düşündüm.
Gerçekten fırsatları mı kaçırmıştım?
Yoksa bazı şeylerin zamanı henüz gelmemiş miydi?
Günlüğümü açtım.
Aylar önce vazgeçtiğim hedefleri yazdım.
Sonra yanlarına neden vazgeçtiğimi not ettim.
Birçoğunun ortak noktası korkuydu.
Başarısız olmaktan korkmak.
Eleştirilmekten korkmak.
Yetersiz görünmekten korkmak.
Aslında fırsatları kaçıran şey zaman değildi.
Benim cesaretsizliğimdi.
Bunu kabul etmek kolay değildi.
Ama dürüst olmak gerekirse, ilk kez kendime karşı gerçekten açık davranıyordum.
O gece uyumadan önce uzun zamandır hissetmediğim bir umut hissettim.
Küçük bir umut.
Ama gerçek bir umut.
İşleyen Demir Işıldar: Yeniden Başlamak
Aradan birkaç hafta geçti.
Kendime küçük hedefler koymaya başladım.
Eskiden büyük planlar yapar, sonra onların ağırlığı altında ezilirdim.
Bu kez farklı davrandım.
Her gün biraz okumak.
Her gün biraz yazmak.
Her gün biraz öğrenmek.
Başlangıçta sonuç göremiyordum.
Bu da moralimi bozuyordu.
Fakat bir akşam yine günlük yazarken dedemin başka bir sözü aklıma geldi:
“İşleyen demir ışıldar.”
Bu atasözünün ne kadar güçlü olduğunu o gün fark ettim.
Çünkü insan bazen hemen parlamak istiyor.
Hemen başarılı olmak.
Hemen sonuç almak.
Ama hayat böyle işlemiyor.
Demir nasıl sürekli işlendiğinde parlarsa, insan da emek verdikçe gelişiyor.
Bir sabah uyandığında mucize olmuyor.
Ama aylar sonra dönüp baktığında değiştiğini görüyorsun.
Ben de öyle oldum.
Küçük adımların biriktiğini fark ettim.
Kendime olan güvenim yavaş yavaş geri geliyordu.
Heyecanın Geri Dönüşü
Uzun zamandır hissetmediğim bir duygu geri dönmüştü:
Heyecan.
Yeni bir şey öğrenirken heyecanlanıyordum.
Yeni bir hedef belirlerken heyecanlanıyordum.
Eskiden sıradan görünen günler yeniden anlam kazanmaya başlamıştı.
Bunun ne kadar değerli olduğunu anlatmak zor.
Çünkü umudunu kaybetmeye yaklaştığında, en küçük heyecan bile büyük bir ışık gibi görünüyor.
Demir Nemden, İnsan Gamdan Çürür
Kış yaklaşırken hayat yine beni sınamaya başladı.
Beklemediğim bazı sorunlar çıktı.
Planlarımın bir kısmı istediğim gibi gitmedi.
Moralimin bozulduğu günler oldu.
Hatta bazı geceler yine eski karamsarlığıma döndüğümü hissettim.
İşte o günlerde dedemin en sevdiğim atasözü aklıma geldi:
“Demir nemden, insan gamdan çürür.”
Bu söz beni derinden etkiliyor.
Çünkü gerçekten de insan sürekli üzüntü içinde yaşadığında içten içe yıpranıyor.
Bunu kendi hayatımda gördüm.
Negatif düşünceler arttığında enerjim azalıyor.
Motivasyonum düşüyor.
Hayattan aldığım keyif kayboluyor.
O yüzden kendime bir söz verdim.
Üzüntülerimi inkâr etmeyeceğim.
Ama onların içinde yaşamayacağım.
Kırgınsam kırgın olduğumu kabul edeceğim.
Üzgünsem üzgün olduğumu kabul edeceğim.
Fakat orada kalmayacağım.
İleriye bakmaya devam edeceğim.
Bir Akşam Erciyes’e Bakarken
Aralık ayının soğuk bir akşamıydı.
Şehrin ışıkları yanmaya başlamıştı.
Uzaktan Erciyes görünüyordu.
Elimde yine günlüğüm vardı.
Aylar önceki sayfaları açtım.
Kendime şaşırdım.
O sayfalarda umutsuzluk vardı.
Kendine kızan bir genç vardı.
Sürekli eksiklerini düşünen biri vardı.
Şimdi ise farklı hissediyordum.
Hayatım kusursuz değildi.
Hâlâ çözmem gereken sorunlar vardı.
Ama artık kendime karşı daha merhametliydim.
Bu değişimin nasıl gerçekleştiğini düşündüm.
Cevap aslında çok basitti.
Hayatın içindeki küçük dersleri dinlemeyi öğrenmiştim.
Atasözleri artık sadece ezberlenmiş cümleler değildi.
Yaşanmış tecrübelerin özeti olmuşlardı.
Demir ile İlgili Atasözlerinin Hayatımdaki Yeri
Bugün biri bana demir ile ilgili atasözleri nelerdir diye sorsa, sadece anlamlarını anlatmam.
Onların bana hissettirdiklerini de anlatırım.
“Demir tavında dövülür” dediğimde, korkularımı yenmeye çalıştığım günleri hatırlarım.
“İşleyen demir ışıldar” dediğimde, küçük adımlarla yeniden ayağa kalktığım dönemi düşünürüm.
“Demir nemden, insan gamdan çürür” dediğimde ise insanın umutla yaşaması gerektiğini hatırlarım.
Çünkü bazen bir atasözü yalnızca birkaç kelimeden oluşur.
Ama içine yılların deneyimi sığar.
Sonuç
Sizin İçin Seçtik: Dans müziği nedir ?
Kayseri’de geçen sıradan bir sonbahar günü bana beklemediğim kadar büyük dersler verdi. Bir demir atölyesinde başlayan sohbet, aylar boyunca düşünce şeklimi değiştirdi.
Bugün hâlâ zaman zaman hayal kırıklığı yaşıyorum.
Bazen gelecekle ilgili kaygılanıyorum.
Bazen kendimden şüphe duyuyorum.
Ama artık biliyorum ki doğru zaman geldiğinde harekete geçmek gerekiyor. Sürekli çalışmak gerekiyor. Ve insanın kendini gamın içinde kaybetmemesi gerekiyor.
Belki de demir ile ilgili atasözlerinin asıl gücü burada yatıyor.
Onlar yalnızca demiri anlatmıyor.
İnsanı anlatıyor.
Sabretmeyi anlatıyor.
Mücadeleyi anlatıyor.
Ve ne olursa olsun yeniden ayağa kalkabilmeyi anlatıyor.
“Demir ile ilgili atasözleri nelerdir” konusundaki yazımızı okuduğunuz için teşekkür ederiz. Orjindogalgaz olarak sizlere her zaman kaliteli içerik sunmaya devam edeceğiz.